EVA'S WORLD

  ΜΕΡΟΣ 1 – ΔΕΛΦΟΙ. Και αποφασίζω, που λέτε, εγώ, η Ελληνίδα μάνα, να πάρω το παιδί μου και να το πάω εκπαιδευτική εκδρομή κάπου στην Ελλάδα.  Διότι ολόκληρη η Ελλάδα είναι μία εκπαιδευτική εκδρομή αν αναλογιστούμε τους φυσικούς, πολιτισμικούς και κοινωνικούς της πόρους. Πού να πάμε, πού να πάμε, σκέφτομαι «ας παίξω μία Δελφούς στο νομό Φωκίδας, διότι εκεί τέλος πάντων ήταν το κέντρο του κόσμου κατά την αρχαιότητα και -δεν ξέρεις ποτέ-, ίσως να είναι και ακόμα».  Κάθομαι λοιπόν και σκοτώνομαι στο διάβασμα, προκειμένου να επισκεφθούμε το χώρο και να τα πω όλα σωστά στο παιδί μου: Πού είναι ο πρόναος της Αθηνάς, πού ακριβώς βρίσκεται ο ναός του Απόλλωνα, πού καθόταν η Πυθία και έλεγε τους χρησμούς της, ποιες είναι οι ιστορίες και οι μυθοπλασίες πίσω από τα εκθέματα που εκτίθενται στο μουσείο των Δελφών κλπ. Και κάνω και τη -χαζή- σκέψη, ότι ό,τι δεν κατάλαβα από το διάβασμα θα τα δω μπροστά μου και άρα τί σκοτώνομαι ?? Αφού υπάρχει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ για να μου τα μάθ...

  Ο ΗΛΙΘΙΟΣ Δες μια εικόνα πόκαμα Μες στο αργό μυαλό μου Τι ταχα είμαι παιδί ζαβό Το λέει όλος ο κόσμος Ο κόσμος αυτός ο ηλίθιος Που λέει οτι του κάτσει Που τον τρελλό τον λέει μωρό Τόσο του λιγοκόβει. Μα κι αν με λέει εμένα τρελλό Και πως χαζολογάω Εγώ λογάω μια χαρά Και μια χαρά μου κόβει. Και πιάνω πέτρα δυνατή Τη στίβω στον αέρα Και πιάνω χόρτο απαλό Το βάνω μες στο στόμα. Πυθίας μαντική φωνή Ακούω να μου λέει Την Τροία πως θα κάψω κάποτε Να πάρω την Ελένη Στης Σαλαμίνας τα νερά Πως θ'αποναυμαχήσω Στις Θερμοπύλες στα στενά Τριακόσιους πως θα πάρω, Να ρίξω ολους τους εχτρούς Μες στο βαθύ Καιάδα Να ρίξω και στα Τάρταρα Όλους τους μυαλομένους. Γιατι κανείς δε σκέφτηκε Πως μέσα στους αιώνες Οι πιο τρελλοί και οι πιο ζαβοί Αφήσαν Ιστορία. Πούχουν να μελετάν οι νιοι Και να ενθυμούνται οι γέροι Που λένε τα βιβλία τους τα πολυσκονισμένα. Φόρο τιμής που φέρνουνε Ωραιες κορασίδες Μεσα στο Καλλιμάρμαρο Δροσάτες που χορεύουν. Θυσίες π'α...

  ΑΠΙΣΤΙΑ Δυο ψυχές αντικριστές Σε έπιπλα αντίκες Πολυελαίοι πλουμιστοί, Κροσάτοι καναπέδες. Με κοίταξες, σε κοίταξα Λυγμοί σε συνεπήραν Τα μάτια μου εκάρφωσα Στην ψεύτικη αγάπη Που μου την εμολόγησες Τότε στις παραλίες. Που έπιασες άμμο μαγική Την πεταξες μπροστά μου Χρυσό το μέλι έταξες Πλούσια την πεταλούδα. Και τώρα να, εδώ μπροστά δειλιάς, Το βλέμμα ν'αντικρυσεις Η αλήθεια καίει τον λαιμό Με στάχτη πυρωμένη. Σηκώνομαι απτό κάθισμα Τα κρόσια τραγουδάνε Δε γίνεται αγάπη μου Στο ψέμα να με πνίγεις Συγχώρνεση να μου ζητάς Σαν τσόλι να με σέρνεις. Σε ουρανούς ανάστερους Πλανήτης δε γυρίζει. Κι αν κάποτε τα δαχτυλίδια μου γυρίζανε τριγύρω "Κρόνε σε αφήνω" αν φώναζες κι εγώ ξαναγυρίζα, Τέλος να βάλουμε εδω θαρρώ, Στου κόσμου τα σουλάτσα. Γιατι δεν είμαι εγώ κόρη Πασά Που ζει μες στα λουσάτα. Απλό παιδί είμαι κι εγώ Που είπα ν'αγαπήσω Που τόλμησα η αμαρτωλή Σε μάτια να βουλιαξω. Που τόλμησα και γλύστρησα κατήφορο μεγάλο Τέλος δεν εχει ο γλυστρημός Κι αυτό σου το χρωστάω....

ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ Νύχτα θολή κι απόκαμα Στο άδειο μαξιλάρι Ο κάματος με τραγουδά Κι η νύστα με εμποδίζει, Το έρεβος μιας Μοναχής Να δω, να καταλάβω. Να μετάλάβω το φιλί Που ειναι αγιασμένο, Να μπω μες στο φουστάνι της Οπού σκάνε βαρελότα. Να μπω στα μισοφόρια της Να ψάξω μισθοφόρους Να τηνε πω Γεσθημανή Κι εκείνη να γελάσει. Να κάνει η μάνα προσευχή Και το παιδί ν'αγιάσει Να κάνει ο κύρης έναν σταυρό Για τις εβλασφημιές μου. Να κλεισω ματοτσίνορα Για να τη δω μπροςτα μου, Αφού δεν επιτρέπεται Το χέρι να της πιάσω. Κι αφού απαγορεύεται Να ευλογάω τη μερα Κι εγώ σαν τους υπόλοιπους Στο τρυφερό μου στρώμα Το έρεβος μιας Μοναχής - Γεσθημανή τη λένε - Θα δω στο συναπάντημα Του ονείρου μου τον κόσμο. Ε.Μ. 

Σήμερα η μέρα προμηνυόταν ήσυχη, χωρίς σκοτούρες, μιας και πρώτη φορά προσέλαβα "εσωτερική" κυρία για να με βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού. Άφησα λοιπόν τον εαυτό μου ελεύθερο από το άγχος και χάζευα τον ουρανό και τους τερατώδεις γερανούς που η COSCO έχει στήσει στο Πέραμα. Χάζευα καθώς οδηγούσα. Και τότε άκουσα το "κρατς'. "Τι ήταν αυτό?" ήταν η πρώτη μου σκέψη. "Εγώ το έκανα αυτό?" ήταν η δεύτερη. Πράγματι εγώ το είχα κάνει αυτό. Βασικά είχα τρακάρει τον μπροστινό μου. Τον Βαγγέλη.  Ο Βαγγέλης αρχικά τα πήρε στο κρανίο (αν και η ζημιά δεν ήταν μεγάλη, όμως το Scoda του ήταν αψεγάδιαστο κατά τα λοιπά) και με διάταξε να κάνω στην άκρη. Έκανα στην άκρη, βγήκα έξω, είδα τις ζημιές (το δικό μου δεν είχε πάθε τίποτα - τι ωραία- το δικό του είχε κάποια πραγματάκια που δεν ξέρω κατά πόσο ήταν σοβαρά). Αλλά του έριξα τις συγνώμες μου, δάκρυσα και λίγο επειδή αυτή ήταν η πρώτη ζημιά που έκανα στη ζωή μου (αλήθεια είναι αυτό), του είπα και χίλ...

Με είχαν προειδοποιησει για την απίστευτα πληθωρική προσωπικότητα της κυρίας Αρετής, αλλά ήδη από τη στιγμή που τη γνώρισα κατάλαβα ότι είχα πολλά να ανακαλύψω ακόμα.. Πριν από χρόνια, η οικογένεια του εκπληκτικού αρχιτέκτονα, συζύγου της κυρίας Αρετής, κυρίου Απόστολου -υπεύθυνου για πολλά πέτρινα αριστουργήματα στη Μάνη, αλλά και γνωστά κτίρια στην Αθήνα- αγόρασε και ανακαίνισε τον πύργο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στο Λιμένι, έχοντας σχεδόν ως μοναδικό γείτονα τα άγρια και βραχώδη τοπία της περιοχής. Και τη θάλασσα. Στο αρχοντικό αυτό, πλέον ξενώνα με το όνομα "Μαυρομιχάλαι" [ http://mavromichalai.gr/site/ ], κάθε αντίκα είναι προσεκτικά επιλεγμένη και ανανεωμένη από την κυρία Αρετή, κάθε δωμάτιο είναι βαμμένο στα χρώματα της Βυζαντινής παλέτας - μπλε, ώχρα, βαθύ κόκκινο -, κάθε παράθυρο είναι σχεδιασμένο από το ταλαντούχο χέρι του κύριου Απόστολου στα αρχικά σχέδια που ξεπρόβαλλαν από το μισογκρεμισμένο οίκημα, κάθε εξωτερικό σκαλοπάτι, ελαφρώς κεκλιμένο -καθώς ...

Hotel : PREDICADOS DO DOURO PALACE, PORTO, PORTUGAL https://www.predicadosdodouro.pt/ Looking for a good hotel in a beautiful destination? I just do not have words to express how much amazing this place is, in terms of services. I have gone almost everywhere in the world, and I can say that I am a very strict reviewer. This is a small hotel (ex gallery), without swimming pools and the rest, but probably the best place I have ever stayed in. From the pre-booking period to the after- sales period, Bruno and his Team did everything in their power to accommodate us. They know greatly what the concept of "tourism service" means, and I would hope that they can deliver lessons to all tourism operators. Bravo guys !! Note that location is very good, rooms are excellently clean, breakfast was among the fresh-est and healthy-est I have ever tasted, transfer from and to airport was perfectly organized and -the best-: Ferreira porto is offered for free to clients during eveni...

Είναι να τρελλαίνεσαι !! Διαβάζω ότι στην Ελλάδα του σήμερα, της φτώχιας, της κρίσης και της εξαθλίωσης, ο πλούτος εξακολουθεί να συσσωρεύεται στα χέρια "ολίγων", εξακολουθούν δε να προωθούνται και να επιλέγονται για την ανάληψη κρίσιμων καθηκόντων και δράσεων, άνθρωποι που έχουν φροντίσει να γεμίσουν στήλες και στήλες με κατηγορίες για σκάνδαλα και τα συναφή. Οι ίδιοι και οι ίδιοι, αυτοί που πάντα επιλέγονται από το Σύστημα - αμέσως ή εμμέσως - και που καταλήγουν στα εδώλια και που στο τέλος αθωώνονται διότι αυτοί πους τους κρίνουν ανήκουν επίσης στο Σύστημα ! Παράλληλα, ακούω γύρω μου ότι απαξιώνονται άνθρωποι που το χόμπυ τους είναι η συλλογή προσόντων και επαγγελματικών / ακαδημαϊκών επιτυχιών, για τους οποίους κάνεις κλικ στο ίντερνετ και οι σελίδες γεμίζουν δράσεις και επιτεύγματα. Που έχουν περάσει από κρίση και χειροκρότημα έγκριτων φορέων της Ελλάδας και του εξωτερικού και που αρχίζεις να διαβάζεις το βιογραφικό τους το πρωϊ και το τελειώνεις το βράδυ. Και...

Τί Μαυρίκιους και τί Μπαρμπάντος μου λέτε εμένα.... Νιόπαντροι και νιόπαντρες, μόλις τελειώσει το πανηγύρι του γάμου και βρείτε τους εαυτούς σας κάπου εκεί μέσα στην εξάντληση, τα οινοπνεύματα, τους χορούς και τη συνειδητοποίηση ότι πλέον λέτε "ένας" και εννοείτε "δύο", πάρτε τον καλό/καλή σας, καθώς και το αυτοκινητάκι σας και ξεχυθείτε στην Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας !! Όχι στα μπουζούκια βεβαίως (πάνε αυτά, τα ξεχνάμε μαζί με την εργένικη ζωή...), αλλά... όπου σας βγάλει... Εμάς (σε πρώτη φάση) μας έβγαλε στο Βόλο!! Σούπερ ο Βόλος, μέσα στους ήλιους και τα γιωτ, ξεχάσαμε και την κρίση και όλα τα ξεχάσαμε.... Βρήκαμε και ένα καταπληκτικό, καινούριο ξενοδοχειάκι, το "Αίγλη" με βεράντα στη θάλασσα και την περαντζάδα και αράξαμε εκεί χωρίς να ξετιναχτούμε οικονομικώς και με πολύ κέφι για τη γαμήλια ζωή που μόλις άρχιζε. Το βράδυ μας το γιορτάσαμε στα "Ταξύδια", όπου δοκιμάσαμε σχεδόν όλο τον κατάλογο (είχα πεθάνει στις γιόγκες η Χριστιανή τον τε...

While I was based in Brussels - three years ago- the whole Europe was discussing on the economic recession and on some "crisis". Belgium, Uk, France, Netherlands, even Germany! Dark clouds of uncertainty were coming all over Europe and it was only one country that was happy in all this : And that was Greece !! I remember myself sitting on my nice, round, black table, reading the news on my Pc and starring outside the window and thinking: “Is it only Greece the only happy girl in the EU? Well… This is worrying… This is really worrying….”. And I have taken the decision to start equip myself against…. Against…. I didn’t know exactly at that time, but I knew Greeks, and I knew the Greek system, and I knew the Greek public system… And something was really stinking in that story…. Today, three years later, Greece is where it is …. A country that is declaring “poverty”, a country that is begging for loans, a country of protests and demonstrations, a humiliated country, a countr...

Αν πολλοί νομίζουν ότι το Άμστερνταμ είναι η Ολλανδία, τότε δεν έχουν περάσει από Ρότερνταμ, Χάγη και Delft... Αν το Άμστερνταμ είναι "κανάλια" και "ποδήλατα" -που βλέπει κανείς εν αφθονία και σε γείτονες χώρες (όπως π.χ. στη Bruges του Βελγίου) τότε το Delft είναι το παρελθόν της Ολλανδίας, η Χάγη το παρόν της και το Ρότερνταμ το μέλλον της. Έφτασα στις Βρυξέλλες με μια ωραιότατη πτήση της Aegean την Τρίτη το πρωϊ και από το αεροδρόμιο των Βρυξελλών πήρα το τρένο για Gare Centrale/Brussels και από εκεί για Άμστερναμ. Κατέβηκα στη στάση της Χάγης. Πήρα το τραμ 17 (από το Gare Centrale Den Haag) και κατευθύνθηκα προς ένα ξενοδοχείο με απίθανα κρεββάτια και δωρεάν, άφθονο Ολλανδικό γάλα (!), αλλά σχετικά υψηλές τιμές (130Ε/δίκλινο), το Court Garden Hotel ( http://www.hotelcourtgarden.nl/en/meetings.html ). Οι μέρες μου αναλώθηκαν σε ένα συνέδριο, στο Crown Plaza Hotel, όπου έφθανα κάθε πρωϊ μετά από ένα 25λεπτο απολαυστ...

Δεν είμαστε Λαός εμείς ρε παιδιά… Ζώα είμαστε… Incident 1: Ήμουν, που λέτε, σήμερα το πρωϊ στο Αστυνομικό Τμήμα για να ανανεώσω το διαβατήριό μου και θα περνούσα να υποβάλλω τα χαρτιά μου μετά από πέντε άλλους ανθρώπους. Η ώρα περνούσε και μετά από εμένα μπήκαν άλλοι πέντε περίπου. Επειδή δεν είχε νούμερα προτεραιότητας (εδώ Μπανανία), καθόμασταν σε ουρά έξω από την πόρτα.. Ξαφνικά η εξωτερική πόρτα του Τμήματος άνοιξε και Αστυνομικοί έβαλαν μέσα δεμένους με χειροπέδες τρεις δυάδες κάτι βρωμερών και τρισάθλιων τύπων. Κατόπιν, οι Αστυνομικοί μας ζήτησαν ευγενικά να περάσουμε έξω από το κτίριο (προφανώς για λόγους ασφαλείας). Και, ω, ναι, μια χαρά το υποθέσατε: Βγαίνουμε όλοι έξω υπακούοντας στις εντολές των Οργάνων και μέσα σε δύο λεπτά νάτοι οι έξυπνοι Ελληνάρες -που περίμεναν μετά από εμένα- να μπαίνουν μέσα ένας-ένας και να πιάνουν ουρά μπροστά στην πόρτα του Γραφείου Ανανέωσης Διαβατηρίων. Μου ήρθε ρε παιδιά να μπω μέσα και να ρίξω κάτι Πασαλιμανιώτικα που θα έκανα...

Southport is located about one hour (by train) away from Manchester: Leaving behind me very green and tidy neighbourhoods with houses and equally happy little gardens, I arrived at a beach-y (!) place with huge beaches and many elderly people, others standing there alone to gaze the ocean passing under the bridges, others seated in special cars going around happily and watching the few young men who crossed the street wearing colourful scarves. Pulling my suitcases behind me, I wondered what exactly is a "human city". Southport gave me the answer: "It is the city that eliminates the"social cost"and where people coexist with a smile showing understanding and tolerance for each other. Suitcases were heavy but draging them was not tiring because the sidewalks were huge. And not only that: There was a separate bridge for cars and a separate bridge for pedestrians and I was also having fun watching the controversial events that were happening all around me: At...

I am standing at 08am at Amsterdam’s airport (Schiphol), waiting for my flight to Manchester. I watch all around those gorgeous, tall, Dutch Gods who are carrying trays of beer and French chips for… breakfast !!!  I am thinking to go against this very healthy trend and buy some fruits and yogurt so as to demonstrate all about “healthy morning diet”, but then I reconsider when I see the prices:  Five euros for five berries of grapes and two pieces of melon in a plastic cup which all that is called "fruit-shake". For a while I started dreaming of my little cute and chip country (Greece), where I can buy huge piles of oranges with just a few euros. I pay overall 8 euros while I know that I should push myself and drink my whole bottle of water before I board on the plane.  Meanwhile, a Dutch guy who is sitting next to me, is watching the airplanes flying, while leaking his fingers.  This must be a Dutch thing (leaking own fingers) while watching or discussing somethi...